Με λαμπρότητα το Μέγα Μήνυμα και η Χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ιωακείμ

Το απόγευμα του Σαββάτου 14 Φεβρουαρίου 2026, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά, τελέστηκε η Ακολουθία του Μεγάλου Μηνύματος του Εψηφισμένου Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ιωακείμ.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε ενώπιον του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ευγενίου και των Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων, Μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, παρουσία πλήθους ιερέων από τις ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, όπου θήτευσε ως Πρωτοσύγκελλος, καθώς και της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, της οποίας το «τιμόνι» αναλαμβάνει ο Εψηφισμένος Μητροπολίτης.

Το Πρακτικό της εκλογής ανέγνωσε ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νήφων Βασιλάκης. Ακολούθησαν οι υπογραφές των Συνοδικών Αρχιερέων στον Κώδικα της Συνόδου, σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη.

Την επομένη, Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, με λαμπρότητα και σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η εις Επίσκοπον χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ιωακείμ, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ευγενίου, συμπαραστατουμένου υπό των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακαρίου, Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέου, Διοσπόλεως κ. Εμμανουήλ (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γερασίμου, Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κνωσού κ. Μεθοδίου.

Συμπροσευχόμενος παρέστη ο Σεβασμιώτατος Γέρων Μητροπολίτης πρώην Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ειρηναίος. Ιδιαίτερα φορτισμένες συγκινησιακά ήταν οι στιγμές κατά τις οποίες, πριν από τη χειροτονία, ο νέος Μητροπολίτης έλαβε, εις ένδειξιν σεβασμού, την ευχή του Προκατόχου του, καθώς και η ώρα της χειροτονίας, όταν ο Προκάτοχός του κ. Ειρηναίος του ενεχείρισε την αρχιερατική μίτρα.

Σημαντική υπήρξε η συμμετοχή Πρωτοσυγκέλλων Ιερών Μητροπόλεων, Καθηγουμένων Ιερών Μονών, Μοναστικών Αδελφοτήτων και πλήθους κληρικών.

Στον λόγο του, ο νέος Ποιμενάρχης ανέδειξε με θεολογικό βάθος το υπαρξιακό αδιέξοδο της σύγχρονης εποχής:

«Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς σκότωσης και εξάρτησης, όχι μόνο σωματικής, αλλά ψυχικής και πνευματικής. Ο άνθρωπος σήμερα κουράστηκε να αποδεικνύει την αξία του, να προσπαθεί συνεχώς να ανταποκρίνεται σε ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις, να στέκεται μόνος μέσα στο χάος της ύπαρξης. Έγινε δέσμιος του εαυτού του στο όνομα μιας ψευδούς ελευθερίας. Έχασε την ανάπλαση της σκέψης, το βάθος της κοινότητας, το νόημα της θυσίας. Κρύφτηκε πίσω από οθόνες για να μη συναντήσει την αλήθεια της ζωής του· πίσω από εικόνες για να αποφύγει το βάρος του προσώπου. Αντικατέστησε τη σχέση με τη σύνθεση, την παρουσία με την προβολή, την ύπαρξη με την απόδοση.»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ανθρωπολογικό πρόβλημα της εποχής μας, επισημαίνοντας τον κίνδυνο απώλειας της «νοημοσύνης της καρδιάς» και παραπέμποντας στη νηπτική παράδοση της Εκκλησίας:

«Μέσα σε έναν κόσμο εικονικό, διαρκώς μετρήσιμο και τεχνικά “έξυπνο”, όπου οι μηχανές μαθαίνουν να σκέφτονται, ο άνθρωπος κινδυνεύει να ξεχάσει να αισθάνεται· να χάσει όχι μόνο την τιμή του εαυτού του, αλλά και τη νοημοσύνη της καρδιάς του. Εκείνη της βαθείας καρδίας των νηπτικών Πατέρων της Εκκλησίας, όπου εμπειρικά αναγνωρίζεται ως χώρος συνάντησης του ανθρώπου μετά του Θεού.»

Επικαλέστηκε δε την επισήμανση του μακαριστού Μητροπολίτου Διοκλείας Καλλίστου Ware, ότι ενώ ο προηγούμενος αιώνας απασχολήθηκε κατεξοχήν με το ζήτημα της Εκκλησιολογίας, ο παρών αιώνας θέτει ολοένα και επιτακτικότερα το ερώτημα της Ανθρωπολογίας.

Ο νέος Μητροπολίτης υπογράμμισε ότι η Εκκλησία καλείται να διαφυλάξει την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου:

«Η Εκκλησία καλείται πλέον, μέσα σε έναν κόσμο όπου οι μηχανές, οι αλγόριθμοι και τα τεχνικά συστήματα τείνουν να κυριαρχήσουν, να φανερώσει την αξία, το βάθος και την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου. Να υπενθυμίσει ότι ο άνθρωπος δεν είναι δεδομένο προς επεξεργασία, αλλά πρόσωπο ανεπανάληπτο και κεκλιμένο σε σχέση και κοινωνία. Η Εκκλησία καλείται να γίνει το τελευταίο καταφύγιο της ανθρωπότητας απέναντι σε μια μηχανοποιημένη και απρόσωπη πραγματικότητα.»

Αναφερόμενος στο μυστήριο της Αρχιερωσύνης, μίλησε με ταπείνωση και εκκλησιολογική συνείδηση:

«Το δοθέν στην ελαχιστότητά μου μέγα μυστήριο της Αρχιερωσύνης δεν νοείται ως μορφή εξουσίας, αλλά ως φανέρωση πατρότητας και μερίμνας σε έναν κόσμο ορφανό από νόημα. Η εις Επίσκοπον χειροτονία δεν είναι ανθρώπινη προαγωγή· είναι είσοδος στο μυστήριο της σταυρικής ζωής του Χριστού. Είναι μετοχή στην κένωση Εκείνου που εγείρει νεκρούς, για να φανερωθεί ότι η δύναμη του Θεού γεννάται μέσα από την ανθρώπινη αδυναμία.»

Με υιικό σεβασμό αναφέρθηκε στη Μητέρα Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και ιδιαιτέρως στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, διαβεβαιώνοντας για την πιστότητά του στους αδιάρρηκτους δεσμούς της ημιαυτονόμου Εκκλησίας της Κρήτης με το Φανάρι.

Ευχαρίστησε ευγνωμόνως τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.κ. Ευγένιο και τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης για την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό του, επικαλούμενος τις ευχές και τη σοφή καθοδήγησή τους.

Συγκινητική υπήρξε η αναφορά του στον Προκάτοχό του, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη πρώην Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ειρηναίο, του οποίου εξήρε το πολυετές ποιμαντικό έργο:

«Η πολυετής και καρποφόρος διακονία του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Με σύνεση, υπομονή και κοινωνική μέριμνα εργάστηκε για την πνευματική οικοδόμηση της τοπικής Εκκλησίας... Το έργο του δεν μετριέται μονάχα σε ό,τι φαίνεται, αλλά κυρίως στις ψυχές που ποιμάνθηκαν και στις ψυχές που παρηγορήθηκαν.»

Και υιικώς απευθυνόμενος προς τον Γέροντα Μητροπολίτη υποσχέθηκε ότι «θα είμαι ο υιός που θα αναζητά πάντοτε τη σοφή συμβουλή σας, ο στυλοβάτης και προασπιστής της ησυχίας σας και ο συνεχιστής της αγάπης σας».

Στη συνέχεια ανεφέρθη στον μακαριστό Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κυρό Κύριλλο, από τον οποίο έλαβε τους δύο πρώτους βαθμούς της Ιεροσύνης και το όνομα Ιωακείμ.

Ιδιαιτέρως συγκινητική υπήρξε η αναφορά του στον πνευματικό του Γέροντα, Σεβασμιώτατο κ. Μακάριο, προς τον οποίο απηύθυνε λόγο βαθιάς ευγνωμοσύνης και υιικής αγάπης:

«Τα είκοσι χρόνια δίπλα σας δεν υπήρξαν μόνον χρόνος ιερατικής διακονίας, αλλά χρόνος θεοφιλούς μαθητείας. Υπήρξατε για την ελαχιστότητά μου σχολείο ζωής, θεολογίας και ακραιφνούς Εκκλησιολογίας. Κοντά σας έμαθα να βάζω το ατομικό μέσα στο συλλογικό, να κοιτώ πάνω από την προσωπική μου ευδαιμονία το συμφέρον της Εκκλησίας. Μου μάθατε, όχι με λόγια αλλά με τη ζωή σας, ότι ο ποιμένας δεν ανήκει στον εαυτό του, ότι η Εκκλησία προηγείται των επιθυμιών μας· ότι η υπακοή δεν είναι απώλεια ελευθερίας, αλλά τρόπος αγάπης.»

Και προσέθεσε:

«Αν κάτι κουβαλώ σήμερα ως εφόδιο, δεν είναι γνώσεις· είναι η στάση, είναι το βίωμα και το παράδειγμά σας. Σας οφείλω πολλά, τα οποία ως ιερό θησαύρισμα θα φέρω πάντοτε στις άσβεστες μνήμες της καρδιάς μου.»

Ξεχωριστή μνεία έκανε στη Μονή της μετανοίας του, την Ιερά Μονή Βροντησίου, στους πρόποδες του Ψηλορείτη:

«Η Μονή Βροντησίου υπήρξε για μένα σχολείο ταπείνωσης, μέτρο επιστροφής και σημείο αναφοράς. Και ό,τι σήμερα καλούμαι να διακονήσω ως Επίσκοπος, έχει τις ρίζες του σε εκείνη τη σιωπηλή μαθητεία.»

Τέλος, θερμά ευχαρίστησε τον Ιερό Κλήρο και όλους τους συνεργάτες του στην Ιερά Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας, όπου διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος.

Στρέφοντας το βλέμμα προς τη νέα του ποιμαντική διακονία, ο Μητροπολίτης κ. Ιωακείμ μίλησε με συγκίνηση για την ευλογημένη επαρχία τη Λάμπης,  Συβρίτου και  Σφακίων, δηλώνοντας ότι δεν έρχεται ως απόμακρος ιεράρχης, αλλά ως πατέρας και αδελφός, έτοιμος να συμπορευθεί με τον κλήρο και τον λαό:

« Έρχομαι για να γίνω ένας από εσάς. Να αφουγκραστώ τον παλμό της ορεινής Κρήτης, τον μόχθο του κτηνοτρόφου, την αγωνία του αγρότη, το όνειρο του νέου ανθρώπου που επιμένει να αγωνίζεται.»

Ιδιαιτέρως απηύθυνε λόγο προς τον ευλαβή κλήρο της Ιεράς Μητροπόλεως, εκφράζοντας την πρόθεσή του να βαδίσουν από κοινού «στα μονοπάτια της πίστεως», ώστε η Εκκλησία να παραμείνει ζωντανό καταφύγιο κάθε κουρασμένης και αδικημένης ψυχής:

«Μαζί θα περπατήσουμε στα μονοπάτια της πίστεως, διασφαλίζοντας ότι η Εκκλησία θα παραμείνει το ζωντανό καταφύγιο κάθε αδικημένης και κουρασμένης ψυχής.»

Ολοκληρώνοντας, παρέδωσε την ύπαρξή του στον Χριστό και στην Εκκλησία, ζητώντας τις προσευχές όλων:

«Με φόβο Θεοῦ και ελπίδα παραδίδω την ύπαρξή μου στον Χριστό και στην Ἐκκλησία Του. Εὔχεσθε, ὥστε ἡ Χάρις Του νὰ σκεπάζει τὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία μου καὶ νὰ γίνῃ ἡ ζωή μου διακονία πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ σωτηρία τοῦ λαοῦ Του.»

Με λόγο πατρικό, θεολογικό και βαθύτατα εκκλησιολογικό, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ευγένιος απευθύνθηκε προς τον νέο Μητροπολίτη, ερμηνεύοντας το γεγονός της εκλογής και χειροτονίας του ως ημέρα Κυρίου για την Αποστολική Εκκλησία Κρήτης:

«Θεοφιλέστατε, ἀδελφέ κύριε Ἰωακείμ, ἀνέτειλε ἡ ἡμέρα Κυρίου σήμερα γιὰ μία ἀκόμη φορά στὴν Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία Κρήτης, ἡ ὁποία σύμπασα συνέπραξε γιὰ τὴν ἀνάδειξή Σου εἰς Μητροπολίτην Λάμπης, Συβρίτου καὶ Σφακίων, εἰς διαδοχὴν τοῦ πολυσεβάστου Προκατόχου, τοῦ Μητροπολίτου Εἰρηναίου. Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν.»

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η εκλογή του νέου Ιεράρχου αποτελεί καρπό πνευματικής ωριμότητας, ταπεινώσεως και αθόρυβης διακονίας:

«Ἐκ νεότητός σου Ἐκεῖνον ἀγάπησες· Ἐκείνου τὸ γεώργιον δέχθηκες νυχθημερόν νὰ καλλιεργεῖς, ὡς ἐργάτης ἄοκνος καὶ ἀνιδιοτελής, πάντοτε ἀθόρυβος καὶ ταπεινός. Τὸ ἔργο σου δὲν ἔγινε ποτέ προσωπικὸ ἢ πεδίο αὐτοπροβολῆς. Ταπεινούμενος ἐσωτερικὰ γιὰ τὴν ἀναξιότητά σου, ὠρίμαζες πνευματικὰ καὶ ἐξέπεμπες τὴν εὐωδία τῆς χάριτος χωρὶς νὰ τὸ ὑποπτεύεσαι.»

Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, η οποία, συμπληρωθείσα από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ και Αυστρίας κ. Αρσένιο, εξέλεξε κανονικώς τον νέο Μητροπολίτη, αναγνωρίζοντας το εκκλησιαστικό του ήθος, την αφοσίωσή του στις παραδόσεις και την πιστότητά του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

«Στὸ τίμιο πρόσωπό σου ἡ Ἐκκλησία μας ἀποκτᾷ ἕναν ἀκόμη ἄξιο Ἱεράρχη καὶ ποιμενάρχη ἑνὸς εὐγενοῦς καὶ ἡρωικοῦ λαοῦ. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ σου φρόνημα, ἡ ὁλόθυμη ὑπακοή σου, ἡ πραότητα καὶ ἡ προσήνειά σου εἴλκυσαν τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ.»

Με ιδιαίτερη συγκίνηση αναφέρθηκε στη μαθητεία του νέου Μητροπολίτου πλησίον του μακαριστού Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας κυρού Κυρίλλου, αλλά και ιδιαιτέρως κοντά στον πνευματικό του πατέρα, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μακάριο:

«Τὸ διδάχθηκες προπάντων κοντὰ στὸν καλὸ Ἐπίσκοπο καὶ Γέροντά σου, τὸν λόγιο καὶ ἀκριβοδίκαιο Μητροπολίτη Μακάριο. Ἐκεῖνος σὲ ἔμαθε νὰ ἀγαπᾶς τὴν Ἐκκλησία, νὰ δίδεσαι καὶ νὰ ἀναλώνεσαι ὑπὲρ αὐτῆς, νὰ ὑπερμαχεῖς γιὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά της καὶ νὰ τὰ φέρεις μὲ ἐγκάρδιο ἐγκαύχηση στὴν καρδιά σου.»

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος εξήρε και το έργο του προκατόχου Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ειρηναίου, ο οποίος επί τριάντα πέντε έτη διακόνησε με αυταπάρνηση την επαρχία:

«Ἔσπειρε τὸν σπόρο τῆς ἀληθείας στὶς ψυχές, ἀγρύπνησε στὶς ἀσθένειές τους, τοὺς ἔδωσε τὸ ἐπιδοφόρο χέρι του ὅταν τὰ κύματα τῆς ζωῆς τους τοὺς παρέσυραν. Οἱ προσευχές καὶ οἱ μετάνοιές του στήριξαν καὶ ἐκείνους καὶ ἐμᾶς.»

Κάλεσε δε τον νέο Ποιμενάρχη να τον συμβουλεύεται αδιαλείπτως και να περιποιείται το γήρας του με τιμή και ευγνωμοσύνη.

Απευθυνόμενος προς τον νέο Μητροπολίτη, τον προέτρεψε να διακονήσει με μαρτυρικό φρόνημα:

«Ἡ Ἐκκλησία μας, Ἐκκλησία μαρτύρων καὶ μαρτυρίας, ζητᾷ ἀπὸ μέρους σου μαρτυρικὴ ἀγάπη. Κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τύπος γίνου τῶν πιστῶν.»

Και συμπλήρωσε:

«Ὡς ἄλλος Μωυσῆς ἵστασαι ἐνώπιον τῆς φλεγομένης καὶ μὴ κατακαιομένης Βάτου, τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Λῦσε τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου. Εἴσελθε εἰς τὸ Ἅγιον Βῆμα γιὰ νὰ λάβεις τὴ χάρη τῆς Ἀρχιερωσύνης καὶ νὰ τὴ διανέμεις ἀφιδώλευτα σὲ καρδιές πεινασμένες καὶ διψασμένες μέσα στὴν ἔρημο τοῦ κόσμου.»

Ο λόγος του Σεβασμιωτάτου έκλεισε με την επίκληση των πρεσβειών των Αγίων της Κρήτης — του Ἀποστόλου Τίτου, τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνᾶ, τῶν Ἁγίων Δέκα Μαρτύρων καὶ πάντων τῶν ἐν Κρήτῃ διαλαμψάντων Ἁγίων — ώστε να συνοδεύουν τον νέο Ιεράρχη στη διακονία του:

«Ἴσχυε ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί σε Χριστῷ. Ἀνάστα καὶ πρόσελθε μετὰ φόβου καὶ χαρᾶς. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς σου ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσι τὰ καλά σου ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.»

Στη χειροτονία παρευρέθησαν ο Περιφερειάρχης Κρήτης κ. Σταύρος Αρναουτάκης, Δήμαρχοι, εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας και πλήθος πιστών.

Η Ιερά Μητρόπολη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων εισέρχεται σε νέα ποιμαντική περίοδο, με επίκεντρο την ευχαριστιακή ενότητα, τη διακονία της αγάπης και τη μαρτυρία της ιερότητας του ανθρωπίνου προσώπου.