Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης

Την Κυριακή της Τυρινής, 22 Φεβρουαρίου 2026, το απόγευμα, τελέσθηκε με Αρχιερατική Χοροστασία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου στον παλαιό και ιστορικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, γνωστός ως Εσπερινός της Συγχωρήσεως.

Στην Ιερά Ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ευγένιος, ενώ συμπροσευχόμενος παρέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κνωσού κ. Μεθόδιος. Τον Εσπερινό τέλεσε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Βαρθολομαίος Βογιατζόγλου, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης. Συμμετείχαν προσευχητικά ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Κουνάλης, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Ειρηναίος Μπατσάκης, Υπογραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, καθώς και πλήθος κληρικών και ευσεβών πιστών.

Ο Κατανυκτικός αυτός Εσπερινός, με τους ωραιότατους ύμνους περί νηστείας, μετανοίας, ταπεινοφροσύνης και συγχωρητικότητος, καλλιέργησε στην ψυχή των παρισταμένων την εσωτερική κατάνυξη, το αγωνιστικό φρόνημα και την αγάπη προς τον Νυμφίο Χριστό, σηματοδοτώντας την είσοδο στο στάδιο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Κατά το πέρας της Ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ευγένιος απευθύνθηκε προς το εκκλησίασμα, τονίζοντας το βαθύ πνευματικό νόημα της ημέρας και του ιερού εθίμου της αλληλοσυγχωρήσεως. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Και τώρα, κατά το έθος της τοπικής μας Εκκλησίας, θα δώσουμε και θα λάβομε συγχώρηση μεταξύ μας, αρχής γενομένης από τον Θεοφιλέστατο… και όλους εσάς, με την ευχή να μας αξιώσει ο Θεός να περατώσουμε το της νηστείας στάδιο, «το εαρινόν», όπως το κατονόμασε και ο  Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης μας κ.κ. Βαρθολομαίος στον Κατηχητήριο Λόγο του για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και να φτάσουμε να προσκυνήσουμε την Αγία Ανάσταση του Χριστού μας».

Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την πατρική του χαρά για την μεγάλη συμμετοχή των πιστών, παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τις μέριμνες της ημέρας, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία τους αποτελεί «υπέρβαση» και ζωντανή μαρτυρία πίστεως. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ιστορικότητα του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Μηνά, ο οποίος, όπως σημείωσε, είναι «ποτισμένος με τα αίματα των Αγίων Νεομαρτύρων» και υπήρξε ο μοναδικός Ορθόδοξος Ναός της Πόλεως κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στο έργο στερεώσεως και αποκαταστάσεως του Μεγάλου  Ιερού Μητροπολιτικού Ναού, καλώντας τους πιστούς να προσεύχονται τόσο για την επιτυχή ολοκλήρωσή του όσο και – κυρίως – για την προσωπική τους πνευματική ανακαίνιση:

«Σας παρακαλώ πολύ να εύχεστε γι’ αυτό, προπάντων όμως να εύχεστε να ανακαινίζομε τον Ναό του εν ημίν ενοικούντος Αγίου Πνεύματος, τον εαυτό μας, ο καθένας. Κι αυτό ξεκινάει με τη μετάνοιά μας, με την ταπείνωσή μας, με την αλληλοσυγχώρησή μας».

Με λόγο απλό και βιωματικό, ο Σεβασμιώτατος κάλεσε τους πιστούς σε ειλικρινή μετάνοια, υπενθυμίζοντας ότι η σωτηρία δεν είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων κατορθωμάτων, αλλά καρπός του θείου ελέους:«Δεν θα μας σώσει δια τας δικαιοσύνας ημών και για τα έργα μας, αλλά θα μας σώσει για το πολύ και μέγα Του έλεος, ως στοργικός Πατέρας και Πλάστης μας».

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του στα δύο μικρά νήπια που παρευρίσκονταν κατά τη διάρκεια της Ακολουθίας, τα οποία, «με το κλάμα τους» όπως είπε, «μας έδειξαν τον δρόμο», υπενθυμίζοντας την ανάγκη για δάκρυα μετανοίας και παιδική απλότητα ενώπιον του Θεού».

Κλείνοντας, ευχήθηκε πατρικώς: «Καλή  Αγία Μεγάλη Τεσσαρακοστή, με υγεία και ακμή πνευματικών δυνάμεων», προτρέποντας τους πιστούς να πορεύονται με ελπίδα, αγάπη Θεού και εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του: «Η ελπίδα που δεν καταισχύνει. Δόξα τω Θεώ για όλα».

Στο τέλος της Ακολουθίας πραγματοποιήθηκε, κατά το ιερό έθος, ο ασπασμός της συγχωρήσεως, επισφραγίζοντας την είσοδο του πληρώματος της τοπικής Εκκλησίας στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.